Wspaniały zbiór opowiadań i wierszy stanowiących swoiste motta do kolejnych historii. Bohaterka to alter ego dla autorki, ale też dla wielu polskich kobiet. Wspaniała, uniwersalna, niezapomniana, szczera lektura.

Wzruszająca opowieść o życiu kobiety.

Czy wypada się zakochać, kiedy włosy przyprószone są siwizną, a świadomość nieomal bez reszty wypełniają wspomnienia?

Bohaterka książki ma wiele wspomnień. Dobrych i pięknych – związanych ze szczęśliwą miłością. Ale też złych, pełnych odrazy i buntu, kiedy powracają sceny z dzieciństwa i drugiej wojny światowej. Całe jej życie to mozaika chwil, dla których tłem jest przede wszystkim Warszawa – z czasów wojny, powojennej odbudowy miasta, długich lat PRL, stanu wojennego, aż po wydarzenia współczesne. Czy z takim bagażem doświadczeń można jeszcze myśleć o miłości? A może lepiej i o niej zapomnieć?

Ewa Gruda − literaturoznawczyni

Za zatrzymanie ulotnych chwil w obiektywie

wielkie podziękowania dla Wojciecha Męczyńskiego

To, co dla niej było grzechem, dla mnie było największym darem.

Niektórzy mówią, że nic nie dzieje się bez przyczyny, inni – że losem człowieka rządzi przypadek. Czasem życie płynie spokojnie, dzień jest podobny do dnia, aż w jednej chwili ten spokój coś burzy. I wcale nie musi to być katastrofa samolotu, powódź czy inny kataklizm. Wystarczy wakacyjne spotkanie…

Bohaterki tej powieści przeżywają prawdziwe prywatne trzęsienie ziemi i po wielokroć muszą uwierzyć, że BĘDZIE DOBRZE, MUSI BYĆ:

- gdy zawodzi nadzieja,

- gdy pragnienie jest tak silne, że odbiera trzeźwość myślenia,

- gdy trzeba zaufać swojej intuicji wbrew rozsądkowi.

Akcja dzieje się we współczesności w Kazimierzu Dolnym oraz w latach powojennych w Gorzowie Wielkopolskim. Autorka opowiada o potrzebie macierzyństwa, która przenosi góry, a także o skutkach walki o dziecko za wszelką cenę.

Czytelniczki chwalą wzruszenia, których dostarcza książka.

Łatwo jest się unieść dumą, trudniej żyć z tego skutkami. Jak mówi Basia, jedna z dwóch głównych bohaterek tej powieści, „Miłość to jest kruchy skarb, o który bardzo trzeba dbać”. Niby to prawda oczywista, lecz nie zawsze o tym pamiętamy. Na szczęście los najczęściej ma nam do zaoferowania drugą szansę. Tylko nie wolno jej zmarnować! Akcja najnowszej powieści Hanny Bilińskiej-Stecyszyn zaczyna się w latach siedemdziesiątych, gdy Basia i Ala są studentkami, a przed nimi jest całe życie. Ich historie splatają się dopiero pod koniec książki i to w niezwykłych okolicznościach. Autorka mistrzowsko rysuje obrazki z czasów swojej i ich młodości. Akademiki, papierosy sporty, DDR i zielone sztruksy, pociągi tak zapchane, że konduktor nie może się przecisnąć… A potem przeskok do współczesności i nowe wyzwania. Dla jednych spowolnienie, dla innych pęd i pogoń za pracą, a przede wszystkim internet, który odkrywa największe zagadki…

Ileż wspomnień wywołała we mnie ta powieść! Dzięki niej wróciłam do czasów pierwszych zauroczeń i nie zawsze właściwych wyborów. Razem z bohaterkami tej historii wchodziłam w dorosłość ze wszystkimi tego konsekwencjami.

To powieść o nas – marzących o prawdziwych uczuciach dziewczętach i srebrnowłosych kobietach mających za sobą niejeden życiowy zakręt, ale wciąż ciekawych świata i zawsze gotowych do walki o szczęście.

Zofia Mąkosa – pisarka

Jeden grosz znaczy niekiedy więcej niż góra złota...

Grosik szczęścia to opowieść o miłości, traumie i poświęceniu.

O przeszłości, która nie pozwala o sobie zapomnieć,

i przyjaźni, dającej szansę na odmianę losu i wyjście na prostą.

O wspomnieniach, piękniejących wraz z upływem lat,

i okruchach szczęścia, którymi warto się dzielić.

To historia o sile kobiecego serca, które choć poranione, nadal potrafi kochać. Jej tłem, jakże ważnym, są smaki, zapachy i tradycje. Hanna Bilińska-Stecyszyn pięknie przywołuje to, co każdy człowiek nosi w sobie – dom rodzinny. To nie jest książka, którą się tylko czyta. To książka, którą się po prostu przeżywa.

Zofia Mąkosa ‒ pisarka

Romans. Nowa wielka, prawdziwa miłość. Kto z nas o niej nie marzy?

Dominika jest oddaną matką i żoną. Tak bardzo oddaną, że w codzienności zapomniała o swoich marzeniach i talentach. Czy może dziwić, że od niespodziewanej miłości szumi jej w głowie, aż nie może zapanować nad motylami w brzuchu?

To jest opowieść o tym, że zawsze warto się starać, ale też o tym, że trzeba być czujnym. O rodzinie – bo na bliskich można liczyć w każdej sytuacji.

Ale przede wszystkim jest to opowieść o wielkich nadziejach, bo serce nie siwieje nigdy, a prawdziwa miłość nie ma daty ważności.

Adamowi już w młodości odebrano pierwszą ukochaną. Kiedy wreszcie spotyka swoją drugą połówkę, Stokrotkę, znowu musi zrezygnować z uczucia. Bo spotkali się za późno − Adam jest mężem i ojcem, i kolejny raz w jego życiu zwycięża przyzwoitość. Nie wie, że jego żona związała się z nim, żeby zrobić na złość byłemu chłopakowi.

Brak spełnienia w miłości sprawia, że wiele lat później Eleonora nie potrafi zaakceptować małżeństwa swojego syna. Jej ciągłe przepychanki z synową doprowadzają młodych do ściany. Kasia i Marek będą musieli o siebie zawalczyć ze wszystkich sił. Wbrew pozorom czasem łatwiej jest ukryć swoje prawdziwe uczucia, żyć pokornie, zgadzając się na wszystko, niż wziąć sprawy w swoje ręce. Tylko czy to prowadzi do szczęścia…?

Miłość zawsze znajdzie drogę. U Hanny Bilińskiej-Stecyszyn szukają jej zwyczajni ludzie. Nadzwyczajny jest klimat, w jakim autorka odmalowuje portrety bohaterów – tyle tu ciepła, życzliwości, mądrości. Spokoju, który ocala. Natury, uzdrowicielki wszystkich poturbowanych na życiowych zakrętach. Czegóż więcej nam trzeba w obecnych czasach? Zuzanna Muszyńska - dziennikarka

Kontynuacja doskonale przyjętej powieści Nigdy nie będę wyższa. Ale mogę być szczęśliwsza!

Łatwo zdecydować, czy spędzić wakacje nad morzem, czy w górach. Trudniej zdecydować, czy przewrócić swoje życie do góry nogami.

I żyli długo i szczęśliwie. Statkiem miłości dopłynęli do rajskiej plaży, by odtąd całować się od wschodu do zachodu słońca i pić szampana…

Eee… Wróć, to nie ta bajka! Nasza jest o wiele ciekawsza, a przede wszystkim prawdziwa. Bo Małgorzata chce być szczęśliwa, ale zamierza to zrobić po swojemu: z troską o bliskich. No i żeby motyle w brzuchu nie zamieniły się z powrotem w poczwarki. To nie jest proste, lecz jest możliwe. I Małgorzata wreszcie wie, co zrobić. Dla niej to na pewno będzie szczęśliwe zakończenie.

REKOMENDACJE:

Ach, jak ja dobrze rozumiem Małgorzatę! Tak, jestem babcią, ale nie zamierzam z tego powodu niczego zmieniać. Nie zacznę robić skarpet na drutach ani nie sprawię sobie tatuażu. Ja po prostu siebie lubię. I swoje życie też. Dlatego wciąż zamierzam spełniać marzenia i robić coś dla siebie. A co, wolno mi! Marysia Winiarska (aktorka)

Nareszcie ktoś mnie wymyślił w książce! Co za zaskoczenie! Alek Rogoziński (autor)